Soorten zettingen

Zettingstypen

Een diamant of een edelsteen zetten is het proces van het vastmaken van de steen in het sieraad. Welke zetting past bij dagelijks gebruik? Een kastzetting beschermt meer van de steenrand en blijft minder snel aan kleding haken; klauwen laten meer van de steen zien. Kies op basis van leefstijl, steenvorm en later onderhoud. GIA-gids voor zettingen (opent in nieuw tabblad).

De zetting telt veel: ze bepaalt niet alleen de aanblik, maar hoe het stuk wordt waargenomen, hoe goed het bij de stijl van de drager past, hoe duurzaam het is, waar de stenen zitten, en het spel tussen het licht en de stenen.

Dus voordat u beslist welke zetting u kiest, is het de moeite waard om af te wegen hoe goed ze bij de vorm van de steen past, haar stabiliteit en duurzaamheid, hoe het stuk zijn aanblik in de loop van de tijd zal behouden, de persoonlijke expressie die ze toelaat, en uiteraard de aanblik zelf.

Vergelijk de bevestiging apart van het ringontwerp. Klauwen, kast, rail en pavé bieden elk een andere balans tussen zichtbaarheid, bescherming en onderhoud.

De belangrijkste zettingsmethoden

• Klauwzetting (Prong / Claw): de klassieke en meest voorkomende methode. Vier tot zes kleine metalen klauwen houden de diamant vast, waarbij de steen aan het licht wordt blootgesteld, wat maximaal licht binnenlaat en zijn schittering en zijn maat naar voren brengt. Ze past bovenal bij middenstenen en verlovingsringen. Het nadeel: de steen is minder beschermd tegen stoten, en de klauwen kunnen buigen of breken. De methode wordt ook gebruikt voor kleine zijstenen, en in een variant met zacht gespleten klauwen die een geschulpte, schelpachtige aanblik scheppen wanneer het stuk van opzij gezien wordt.
• Oppervlakteklauwzetting (Surface prong): kleine klauwen die boven het metaaloppervlak uitsteken. Kleine gedeelde klauwen worden iets boven het metaal verhoogd, en er worden kleine sneden in het goud gemaakt om de culet van de diamant te huisvesten, zijn puntige onderkant.
• Gedeelde klauwzetting (Shared prong): één enkele klauw die twee naast elkaar liggende diamanten tegelijk vasthoudt. Een veelzijdige stijl, doorgaans ook geschikt voor grotere edelstenen, en gekenmerkt door galerijen - het gebied onder de diamant - die ofwel open ofwel gesloten zijn voor het licht.
• Railzetting: stenen worden tussen evenwijdige wanden gehouden; afzonderlijke metalen staafjes scheiden normaal niet elke steen.
• Onzichtbare zetting (Invisible): een verfijnde techniek waarbij een groef in de diamant zelf wordt gesneden, zodat het metaal verborgen is en de illusie van één groot, doorlopend oppervlak van diamanten wordt geschapen.
• Korrels en verzonken zettingen verschillen: de eerste gebruikt kleine metaalkorrels; de tweede plaatst de steen in het metaal dat de rand vastzet.
• Spanningszetting (Tension): de middendiamant wordt vastgehouden door de fysieke druk van het metaal aan weerszijden ervan, zonder klauwen. Ze schept een moderne, onderscheidende aanblik, maar vergt grote precisie.
• Pavé: dicht bij elkaar geplaatste kleine stenen zitten vast met korrels of klauwen. Drie rijen zijn niet vereist.
• Halozetting (Halo): een middendiamant omringd door een ring van kleinere diamanten, wat zijn visuele maat vergroot en schittering toevoegt.
• Kastzetting (Bezel): een stijl met een schone, moderne aanblik. Een metalen omlijsting omringt de hele diamant in een slanke band van edelmetaal en beschermt hem goed. De omlijsting omhult de diamant volledig - modern en veilig, hoewel ze een beetje licht tegenhoudt.